Evet canım kızım. Hamile olduğumu öğrendik.Sıra geldi doktora, araştırma araştırma derken Gökçe teyzenin doktoruna gitmeye karar verdik. Prof. Dr. Yakup Erata'ya gittik. Doktorumuz çok hızlı konuşuyordu.İlk zamanlar baban dediğini anlamakta zorlanıyordu.Sonra o da alıştı. Ben hep anladım nedense hiç zorlanmadım. Doktorumuzdan memnunduk. Hamilelik sürecinin ilk 2 ayında hiç sorun yaşamadım. Evet çok güzel geçiyor derken birden mide bulantılarım başladı. Bir müddet böyle geçti. İki hafta son noktadaydım. Su bile içemedim. Doktorun verdiği ilaçla kendime geldim.Hakan dayın bana o zaman destek oldu.Yanımızdaydı ve bana yardım etti.
          O dönemler önemli olduğu için baban sürekli yemek konusunda beni zorluyordu. Bazen beni çok kızdırıyordu. Özel havyar aldı senin için ama ben çok yiyemedim. Midemi çok kötü yapıyordu.Fakat balık yemeyi hiç ihmal etmedim.
          Cinsiyetini öğrendikten sonra artık yavaş yavaş hayatımıza girmeni ve ismini konuşmaya başladık. Yaz tatilinde Esma teyzelerin yazlığına gittik. Orada seninle sporda yapmış olduk. Ordan ben Beyşehir'e geçtim.Deden ve anneannen hacca gidecekti onları gördüm ve evimize döndüm. O zaman İzmir'de oturuyorduk. Bu sırada babanın iş yerinden terfi teklifi geldi. Kabul ederse İstanbul'a taşınacaktık. Düşündük ve senin için de bunun iyi olacağına karar verdik. Baban istanbul'a gitti. Ben bu arada babaannenlerde kaldım. Daha sonra İstanbul'a taşınma süreci başladı. Taşınmanın bu kadar zor olacağını düşünmemiştim.İstanbul'a gelirken iki üç yıllığına gideriz diye düşündük.  Bakalım ne kadar burada kalacağız. Tabi ben bu arada 7 aylık hamileyim. İstanbul'da tekrar doktor bulmak beni zorladı.Biraz kendime sıkıntı yaptım. Sonunda  Amerikan hastanesinde Ramazan Mercan'a gitmeye karar verdim. Bize Ramazan beyi Özlem abla önerdi. Doktorumuzdan memnun kaldık. Tabi ben yinede İzmir'de olmayı yeğlerdim. Derken zaman geçti ve doğum zamanı yaklaştı.Son ayda haftada bir doktorumuza gittik. Benim el ve ayaklarımda kaşıntılar vardı.Bundan dolayı senin zamanını doldurmanı beklemedik. Derken zaman geldi çattı 12 ocak 2012 de hastaneye yola koyulduk. Baban, babaannen ve tabiki ben. Ogün gündüz deden ve anneannende geldi. Saat 1 gibi hastaneye giriş yaptık. Ayın 13'ü oldu. Gece doğumun başlaması için doktor ilaç verdi. Sabahı beklemeye başladık. Yarım yamalak uyuduk o gece heyecandan. Sabah doktorumuz geldi. Suni sancıyı verdi ve öğleden sonra seni kucağımıza alacağımızı söyledi. Bizde beklemeye başladık. Bu arada doğum fotoğrafçımızda geldi.Zaman ilerledikçe meraklanmaya başladık. Sancılar gelmeye  başladı.Sancılar arttıkça dayanmak zorlaştı. Ağrı kesici verildi. Dayanmak kolaylaştı. Doktor her geldiğinde tamam diyorduk ama tamam olmadı.Öğleden sonra oldu gelmedin. biz beklemeye devam ettik. Akşam 8 oldu. Doktor biraz daha bekleyelim olmazsa sezeryana alırız dedi. Saat 9'a doğru acilen sezeryana girdik.Evet doğum zamanı.